2026/05/13 at 7:37 ΜΜ 13/05/2026 newsroom
Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, παρέστη σήμερα, Τετάρτη 13 Μαΐου 2026, συνοδευόμενος από τον Αρχηγό ΓΕΣ, Αντιστράτηγο Γεώργιο Κωστίδη, στην εκδήλωση προς τιμήν των Πεσόντων Ελλήνων Μουσουλμάνων κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία πραγματοποιήθηκε στη τοπική κοινότητα Ωραίου του Δήμου Μύκης Ξάνθης.
Ο Υπουργός κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο πεσόντων Μουσουλμάνων της τοπικής κοινότητας και στη συνέχεια παρακολούθησε την ανάγνωση κειμένων και την ερμηνεία τραγουδιών από τους μαθητές του Δημοτικού Μειονοτικού Σχολείου Ωραίου.
Στην εκδήλωση παρέστησαν, επίσης, οι Βουλευτές Σπύρος Τσιλιγγίρης και Μπουρχάν Μπαράν, η Αντιπεριφερειάρχης Ξάνθης Βασιλική Παυλάκη, ο Δήμαρχος Μύκης Αχμέτ Κιούρτ, ο Πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Ωραίου Χουσεΐν Κιρατζή και τα μέλη του Συμβουλίου της, εκπρόσωποι Σωμάτων Ασφαλείας, της Ένωσης Αποστράτων, τοπικών φορέων και κάτοικοι της κοινότητας.
Από πλευράς Ενόπλων Δυνάμεων παρέστησαν ακόμη ο Διοικητής της ΑΣΔΙΘ, Αντιστράτηγος Παναγιώτης Καβιδοπουλος, ο Υποδιοικητής της ΑΣΔΙΘ, Υποστράτηγος Γεώργιος Βάσιος και ο Επιτελάρχης της ΑΣΔΙΘ , Υποστράτηγος Θωμάς Γερασίμου.
Ο κ. Δένδιας στον χαιρετισμό τον οποίο απηύθυνε, ανέφερε:
«Θα ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας ότι είναι για μένα μια μεγάλη χαρά και μια μεγάλη τιμή που είμαι σήμερα εδώ στο Ωραίο, στη Θράκη.
Σε μια εκδήλωση τιμής που η ελληνική πολιτεία, το ελληνικό κράτος, αναγνωρίζει τα οφειλόμενα. Εκπληρώνει ένα χρέος προς τους Έλληνες μουσουλμάνους πολίτες, οι οποίοι κλήθηκαν κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, από εδώ από τη Θράκη, να υπερασπιστούν την Πατρίδα και ανταποκρίθηκαν στο πατριωτικό τους καθήκον.
Ανταποκρίθηκαν με τον τρόπο που ανταποκρίνεται πάντοτε ο Έλληνας ένοπλος πολίτης, όταν το χρέος προς την πολιτεία, προς την Πατρίδα τον καλεί. Άνευ όρων. Άνευ αναβολών. Άνευ διλημμάτων.
Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, που γιορτάσαμε τη λήξη του πριν από ελάχιστες μέρες, υπήρξε μια από τις σκοτεινότερες δοκιμασίες που αντιμετώπισε μέχρι σήμερα η ανθρωπότητα.
Όμως, για εμάς τους Έλληνες υπήρξε συγχρόνως μια τεράστια δοκιμασία. Όπως ξέρετε, ένα πολύ μεγάλο ποσοστιαία κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού χάθηκε σε αυτό τον πόλεμο, είτε κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων είτε από τις κακουχίες κατά τη διάρκεια της εχθρικής κατοχής.
Όμως, μπορέσαμε να αποδείξουμε ότι ένας λαός, ένα έθνος, όταν αντιμετωπίζει έστω και υπέρτερες δυνάμεις, έστω και όταν η ήττα υπό το κράτος της επικράτησης των αριθμών είναι αναπόφευκτη, μπορεί να αρνηθεί την άνευ όρων υποταγή αρκεί να υπερασπίζεται κάτι στο οποίο πιστεύει. Να υπερασπίζεται το δίκαιο, να υπερασπίζεται την αξιοπρέπειά του, να υπερασπίζεται την ελευθερία του, να υπερασπίζεται την κυριαρχία του.
Και σε αυτή την εθνική προσπάθεια, κυρίες και κύριοι, δεν υπάρχουν κατηγορίες πολιτών. Δεν υπάρχουν πολίτες πρώτης, δεν υπάρχουν πολίτες δεύτερης, δεν υπάρχουν πολίτες τρίτης κατηγορίας. Υπάρχουν Έλληνες πολίτες.
Έλληνες πολίτες που στάλθηκαν ως ένοπλοι πολίτες απέναντι στον κατακτητή και που βεβαίως οδηγηθήκαμε στο να υπάρχουν οικογένειες που θρήνησαν. Να υπάρχουν κοινότητες και κοινωνίες που θρήνησαν, όπως εδώ στο Ωραίο. Όπως σε πολλές κοινότητες στη Θράκη.
Αυτούς που έχασαν τη ζωή τους υπερασπιζόμενοι την ελληνική πολιτεία, δηλαδή, τελικά το ελεύθερο δικαίωμα του ελληνικού λαού να διαθέτει με τον τρόπο που αυτός κρίνει το μέλλον του, αυτούς τιμάμε σήμερα, ως αναπόσπαστο τμήμα της συνολικής εθνικής μας μνήμης και παράδοσης.
Κυρίες και κύριοι – το έχω πει πολλές φορές – η Θράκη είναι ένας τόπος συνάντησης. Σταυροδρόμι πολιτισμών. Μια γέφυρα, Μια λαμπρή γέφυρα ανάμεσα στην Ευρώπη και την ευρύτερη Ανατολή.
Είναι ένας χώρος που ακριβώς η έννοια της Πατρίδας αποκτά μια ξεχωριστή σημασία. Τόπος που γνώρισε κατακτήσεις, που γνώρισε καταστροφές, τόπος που αναγεννήθηκε πάντοτε. Τόπος που είδε διώξεις, είδε συμφορές, αλλά παρέμεινε ενιαίος και ακμαίος. Και η ελληνική μουσουλμανική μειονότητα είναι αναπόσπαστο τμήμα του χαρακτήρα αυτής ακριβώς της περιοχής, ένα αναπόσπαστο, πολύτιμο – θέλω να πω – κομμάτι της ίδιας της ταυτότητας της Ελλάδας.
Μιας χώρας ευρωπαϊκής που η εθνική της συνοχή δεν δημιουργείται με αποκλεισμούς. Δημιουργείται και οικοδομείται με συμπερίληψη, με ισονομία, με αναγνώριση, με εμπιστοσύνη. Με τη βεβαιότητα ότι όποιος υπηρέτησε αυτή την Πατρίδα, πόσο μάλλον όποιος σκοτώθηκε για αυτή την Πατρίδα, ανήκει ανεπιφύλακτα στην αγκαλιά της και στην παράδοσή της.
Και αυτό ακριβώς αποδεικνύει η μνήμη των γενναίων αυτών ανθρώπων που σήμερα τιμάμε. Αποδεικνύουμε έτσι, για άλλη μια φορά, ότι η Θράκη είναι το παράδειγμα της αρμονικής συμβίωσης, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για την Ευρώπη, για την ευρύτατη περιοχή μας, τολμώ να πω για τον κόσμο μας.
Η Ελληνική Δημοκρατία έχει τη δυνατότητα και την ικανότητα να αναγνωρίζει τις θυσίες των πολιτών τις. Έχει άλλωστε και την υποχρέωση να το πράττει, ανεξάρτητα από το θρήσκευμα, τη γλώσσα, την καθημερινότητα, την πίστη του καθενός, την παράδοσή του.
Κυρίες και κύριοι, στις Ένοπλες Δυνάμεις της Πατρίδας η θυσία των πολιτών έχει ένα ενιαίο, αδιαίρετο νόημα. Το τιμήσαμε άλλωστε, πρόσφατα, με το εξαιρετικής τέχνης μνημείο του Κώστα Βαρώτσου, που κοσμεί πλέον το χώρο μπροστά από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Η Ελλάδα υπογραμμίζει πάντα το καθήκον στην ελευθερία. Θα ήθελα να απευθυνθώ με έναν ιδιαίτερο τρόπο στους απογόνους των πεσόντων και να τους δηλώσω ότι η πολιτεία -εκ του προσώπου του Υπουργού Εθνικής Άμυνας – στέκεται ενώπιόν τους με σεβασμό και με αναγνώριση.
Οι άνθρωποί τους, αυτοί οι άνδρες που τιμάμε τη μνήμη τους, είναι Ήρωες της Πατρίδας και είναι για την ελληνική πολιτεία αλησμόνητοι. Η θυσία τους εγγράφεται στη μεγάλη αφήγηση της εθνικής μνήμης, των εθνικών αγώνων, της Εθνικής Αντίστασης, της προσπάθειας της Πατρίδας μας για να διατηρήσει διαχρονικά την ελευθερία της.
Κυρίες και κύριοι,
Ζούμε σε μια εποχή που δυστυχώς δεν επιτρέπει εφησυχασμούς. Το όνειρο μιας ειρηνικής ανθρωπότητας δεν επιβίωσε. Ο 21ος αιώνας αναδεικνύεται ένας αιώνας συγκρούσεων, αναθεωρητικών πολιτικών, υβριδικών απειλών, προσπάθειας αλλαγών συνόρων, άσκησης βίας.
Και σε αυτό ακριβώς το δυστοπικό περιβάλλον, η θυσία αυτών που τιμάμε σήμερα διδάσκει ότι η ελευθερία μας για να διατηρηθεί είναι ευθύνη όλων μας. Και υπάρχει μια φράση που επιστρέφω κάθε φορά που σκέφτομαι τη σχέση ανάμεσα στη θυσία των νεκρών και την ευθύνη των επιζώντων. Κυρίες και κύριοι, οι νεκροί δεν μπορούν να μιλήσουν για τον εαυτό τους. Μπορούμε όμως εμείς να μιλήσουμε για αυτούς.
Και μπορούμε να μιλήσουμε με τον πιο καθαρό τρόπο, μέσα από τη βούλησή μας να παραμείνουμε πιστοί, συντεταγμένοι απέναντι στις αξίες που αυτοί με τη ζωή τους υπεράσπισαν. Συντεταγμένοι για την προάσπιση της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Του Διεθνούς Δικαίου, της ισότητας των πολιτών απέναντι στην Πολιτεία. Τελικά – όπως πάντα πρέπει κανείς να καταλήγει – την πίστη στις προοπτικές του Ελληνισμού.
Αιωνία η μνήμη των πεσόντων για την Πατρίδα. Αιωνία η μνήμη των μουσουλμάνων συμπολιτών μας που θυσιάστηκαν για την Πατρίδα. Αιωνία η μνήμη όσων διαχρονικά έχασαν τη ζωή τους για να βρισκόμαστε εμείς σήμερα εδώ.
Σας ευχαριστώ πολύ».